Persoonlijk

Weekblog #17, ups en downs en een operatie

Wauw, bizar, mijn 17e weekblog alweer. Deze blog is online vanaf eind februari en ik had nooit kunnen bedenken dat zoveel mensen nu al mijn blog zouden lezen. Enorm bedankt daarvoor. Het doet me zo goed, en het geeft me zo’n positieve energie. Ik hoop jullie ook. Dat wilde ik toch graag even zeggen. Nu dan naar mijn week. Zoals jullie in de vorige weekblog konden lezen ging het niet zo goed, hoe is deze week gegaan en gaat het nu beter? 

Op dit moment, zaterdag schrijf ik deze blog. En gelukkig kan ik zeggen dat het nu best oké gaat, vooral in vergelijking met de laatste tijd. Eerder deze week ging het nog niet zo best en was elke dag een strijd en een frustratie. Ik wil hier heel graag alleen mijn successen opschrijven, want wees eerlijk, iedereen leest graag een succesverhaal. Maar zo werkt het leven niet. Mijn leven heeft ups en downs, en soms heel veel ups en soms heel veel downs. Het voelt kwetsbaar, om het te delen. Om aan iedereen te laten weten “het gaat niet goed”.. dat is namelijk best eng. Soms houd je dingen liever privé, vooral als het niet goed gaat. Dat wil je vaak niet aan de grote klok hangen. Maar nee, ik doe dat wel. Deze blog ben ik gestart voor mezelf, om mijn verhaal te delen. En dit is een  onderdeel van mijn verhaal, deze frustratie momenten heb ik nodig en maken mij uiteindelijk tot de persoon die ik ben.

 

Maandag ben ik voor het eerst in 4 1/2 jaar zelf naar de winkel gegaan! Hoe gaaf is dat. Ik ben wandelend vanaf mijn huis, via het park naar de Jumbo gegaan. Ik heb daar wat kleine boodschapjes gehaald en heerlijke maskers en het ging best goed! Ik was wel kapot, maar dat is logisch.

Dinsdag had ik alweer een mijlpaal! Na weer 4 1/12 jaar heb ik weer voor het eerst gefietst (een stukje hoor). Mijn oom en mijn vader hebben mijn fiets opgeknapt en nu is hij weer klaar voor gebruik. Super blij mee. Dit geeft zoveel vrijheid. Het is nog wel erg wennen en voel me nog vrij onzeker op de fiets, maar met de tijd zal dit vast beter gaan.

Woensdag ging ik naar de huisarts. Ik gaf al aan niet zo lekker in mijn vel te zitten. Ik heb gelukkig een hele fijne huisarts en hij staat compleet achter mij en dat is heel erg fijn. Hij zei dat het revalideren met ups en downs gaat, net zoals de revalidatiearts mij vorige week ook al had gezegd. Hij zei zelfs dat mijn proces veel sneller gaat dan gemiddeld en dat ze dat eigenlijk nooit zien. Heel gek, want voor mij voelt het juist alsof het maar niet opschiet. Hij verzekerde mij dat het allemaal normaal is. Iets wat ik echt moet horen want ik kon mijn positiviteit even niet vinden. Mijn vitamine D is prima met de waarde van 72 (ze hanteren de ondergrens van 50). Toch wil hij graag zien dat ik tussen de 100 en 150 zit, en ik neem in overleg nu een dubbele dosis tabletten. De B12 blijven we 1x per maand prikken, heel fijn is dat hij eindelijk wat duidelijkheid gaf over de B12. Ik heb dus zeker een opnameprobleem (dat was voor mij nog onduidelijk), alleen niet een algeheel opnameprobleem, ik neem namelijk wel wat op maar niet alles. Ik heb mijn hele leven dus rondgelopen met een tekort. Best bizar. En tegelijkertijd verklaart het een hoop. We blijven in ieder geval 1x per maand prikken totdat ik weer helemaal beter ben en dan gaan we eens kijken of we misschien gaan afbouwen naar 1x per 2 maanden en dan kijken hoe dat gaat en of dat een optie is. Voor nu ben ik blij dat het bij 1x per maand blijft. Ook heb ik een verwijzing gekregen naar de chirurg voor een operatie aan mijn tenen. Ze gaan in het ziekenhuis de zijkanten van de nagels verwijderen, als het goed is beide tenen en beide zijkanten, al denk ik niet dat dat in 1 behandeling zal gebeuren. Ik kan dan zeker een week niet goed lopen. Gelukkig blijft mijn moeder hier even logeren, want ik kan dan zeker wel wat hulp gebruiken. Ik kijk enorm op tegen de operatie want ik heb het eens eerder gehad (helaas is het toen terug gegroeid), en die verdoving… o god, ik ben wel wat pijn gewend maar die prik, die is verschrikkelijk. Heb jij er toevallig ook ervaring mee? Dan hoor ik het graag :)!

Donderdag ging ik weer naar de cesartherapeut en zij verzekerde mij net zoals de huisarts en revalidatiearts dat het allemaal erbij hoort. We gaan nu weer even terug naar de basis en gaan eerst weer werken aan een goed slaapritme etc. Volgens haar zal ik nog wel vaker terug naar de basis gaan, maar zal het steeds vlotter gaan dat het weer opgepakt is en zal ik niet weer helemaal terug bij af zijn. Ik heb oefeningen gekregen voor mijn ischias (gelukkig, want de fysio kon er destijds niets aan doen… raar) en oefeningen gekregen voor als ik niet kan lopen zodat ik toch wat in beweging blijf. Ik ben altijd weer opgeladen als ik bij de cesartherapeut weg kom. Ook zij staat helemaal achter mij en dat is zo’n fijn gevoel. Na jaren van artsen die mij niet zo heel serieus namen is dat toch wel echt een verademing.

Vrijdag keek ik uiteraard naar het WK, waar België een prachtige wedstrijd tegen Brazilië speelde en gelukkig won. Nu het Nederlands Elftal niet meedoet, ben ik dit WK maar gewoon een Belg haha. Volgende week dinsdag spelen ze tegen Frankrijk en dat is ook de dag dat ik mijn teenoperatie krijg en mijn moeder hier logeert, dus een hele dubbele dag haha, iets heel leuks en iets waar ik onwijs zenuwachtig voor ben en tegen op kijk.

Het is dan vandaag zaterdag, en zoals ik net al zei is dat ook de dag dat ik nu deze blog schrijf. Het gaat wel weer goed. Ik voel me nog niet helemaal waar ik was, en dat zal nog wel even duren, maar ik voel me ook niet zo slecht als een paar dagen terug. Ik probeer er weer wat van te maken. Qua gewicht ben ik gelijk gebleven en dat is voor nu ook prima. Hoe ging jullie week?

XXX

 

6 reacties

  1. Veel succes met je operatie! En wat fijn dat je weer zelf naar de winkel bent geweest en gefietst hebt. Dat zijn toch weer mijlpalen voor je, ook al gaat het eten nu misschien even iets minder. Keep up the good work! 👍

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een mijlpalen allemaal! En die vrijheid voelt vast fijn.

    Goed dat je de D wat hoger wil. Ik vind in de 70 ook best nog laag. Mijn arts adviseerd 100. Assertief van je🤗💪

    Geniet van hoe en wat je bereikt hebt. Top hoor!

    Liked by 1 persoon

    1. Dankjewel =) jaa die vrijheid is geweldig. Ja 72 is inderdaad nog niet geweldig vandaar dat ik nu ook weer wat meer ga slikken. De arts wil me tussen de 100 en 150 zien dus daar wel blij mee =)

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s