Persoonlijk

Weekblog #16, wanneer het allemaal even moeilijk gaat…

Vorige week was er geen weekblog, als je me volgt op Instagram dan wist je dat ik vorige week helaas ziek was. Ik voelde me al een aantal weken niet helemaal fit. In deze weekblog lees je dus even een update van vorige week en deze week.

Het begon een week of 3 geleden. Ik voelde me niet zo fit en zat niet lekker in mijn vel. De gordelroos begon weer op te spelen maar heeft uiteindelijk niet doorgezet. Wel waren mijn klieren opgezet en ik denk dat toen ook de griep gestart werd. Dus toen volgde de griep en later die week toen ik me net wat beter voelde kwam ik ongelukkig terecht toen ik een stoep niet had gezien en daardoor kreeg ik weer veel last van pijn.

Doordat ik mij fysiek niet lekker voelde, voelde ik me mentaal ook echt niet fijn. Ik vond het lastig om Weight Watchers vol te blijven houden, zoals je in dit artikel kunt lezen, weet je dat pijn en vermoeidheid triggers zijn voor mij. Of, beter gezegd misschien, mijn valkuilen. Ik sliep slecht, voelde me enorm beroerd en mentaal ook echt niet fijn. En daardoor ben ik weer meer gaan eten want ik was al zo zielig bla bla. Een week lang heb ik me niet aan Weight Watchers gehouden, elke dag ging ik wel de strijd aan, maar ik verloor het steeds weer. Daar werd ik weer meer gefrustreerd van en door de frustratie werd ik weer kwaad op mezelf en daardoor ging ik weer mijn troost in eten zoeken. Ook had ik een onstilbare honger, door de vermoeidheid, zo lastig is dat.

Maar, afgelopen maandag had ik weer een afspraak bij mijn revalidatiearts in het ziekenhuis. Hij was juist heel tevreden en noemde mijn vooruitgang zelfs spectaculair. Dit had ik echt nodig want op dat moment zag ik dat zelf echt even niet meer. Het voelde voor mij alsof alles voor niks was geweest. Maar hij verzekerde me dat revalideren ook met ups en downs gaat, alleen zullen de mindere periodes steeds korter duren en kan je lichaam steeds sneller herstellen. Nu heeft de griep natuurlijk niet zoveel met revalidatie te maken, maar het laat wel zien hoe snel ik weer “achteruit” kan gaan. En de misstap van de stoep heeft ook niet bepaald meegeholpen. Helaas ben ik een paar kilo zwaarder maar dit gaat alweer hard naar beneden nu ik alweer een aantal dagen volop in het programma van Weight Watchers zit.

Mijn mindset is weer positief en ik zie het herstel weer voor me. Ik heb zin om volgende week het wandelen weer op te pakken en mijn fiets is ook opgeknapt dus wie weet waag ik mij binnenkort ook eens aan een klein stukje fietsen. Ik vind het zo fijn dat ik nu weer lekker bezig ben met eten, je voelt je toch het beste met gezonde voeding, en vooral het gevoel van controle, het niet toegeven aan de verleidingen.

Dit was mijn ontbijt vanmorgen, heerlijk toch! Een kom vol met Skyr waar ik een beetje honing door gedaan heb (anders is het mij toch nog iets te zuur). Met verse aardbeien en kersen, granola en een handje noten. Hier kun je mij echt voor wakker maken. Ik kan dit de hele dag wel eten.

Ontbijt.jpg

Ondanks dat er dus vorige week geen weekblog was, waren er wel andere artikelen. Zo gaf ik je tips over het vinden van je motivatie voor het afvallen en schreef ik een review over de Cat it Senses Labyrint voedertoren. De artikelen die op de dinsdag en donderdag om 16.00 online komen schrijf ik vaak al vooruit. De weekblog schrijf ik uiteraard op het moment zelf, vandaar dat als ik niet fit ben, de weekblog soms niet verschijnt maar de andere artikelen wel gewoon. Het mooie vind ik, dat door het lezen van mijn eigen artikelen ik mezelf weer motiveer, grappig hoe dat zo kan werken.

Al met al waren de laatste weken dus pittig. Maar ik weet nu wel, hoe pittig het ook is, ik kom er weer bovenop. Ik vind de kracht in mezelf om door te zetten, ik weet waar ik het voor doe, voor mijn toekomst. Ik zal er alles aan doen om beter te worden. Dit zal soms met tegenslagen gaan en soms zal ik het echt niet meer zien zitten, en dat is oké. Dat wil niet zeggen dat het dan nooit meer goed zal komen. Het laat alleen zien dat ik ook een mens ben, met grenzen, dat ik ook een keer kan zeggen “ik kan nu even niet meer”. Dat het geen opgeven is maar juist bij het proces hoort. En dat stelt me gerust, dat het normaal is.

Ik hoop dat aankomende week een mooie week zal worden waarin ik me steeds weer een beetje beter ga voelen en ik mijn activiteiten weer uit kan breiden. Ik heb er vertrouwen in dat het me gaat lukken. Morgen ga ik lekker schrijven voor de blog en ik heb zin om volgende week weer mooie nieuwe artikelen met jullie te delen. Waar ik wel benieuwd naar ben is hoe jullie week ging?! Laat het me weten :).

XXX

Volg je deze blog nog niet? Blijf op de hoogte door je aan te melden, dan ontvang je elke keer bij een nieuw artikel een mailtje in je inbox. Ook kun je mij volgen op Instagram en Facebook waar ik regelmatig updates en andere leuke dingen post, dat zou ik echt heel leuk vinden :)! Ik hoop je daar te zien. 

 

5 reacties

  1. Ik vind je verhaal heel herkenbaar. Ik was zelf een aantal maanden heel goed bezig, maar om de een of andere reden is het weer helemaal omgeslagen. Het is lastig om het weer op te pakken. Respect dat jij het wel weer zo snel opgepakt hebt! Ga zo door, want je weet nu dat je het wel degelijk kan! 👍👍😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s