Honderd-vier-en-zeventig–punt-één kilo

Oef, dat is even slikken om dit getal hier zomaar neer te zetten. Maar het is zoals het is, en dat is zo. En dus doe ik het. Ik woog in april vorig jaar 174.1 kilo, honderd-vier-en-zeventig-punt-één-kilo. Hoe dan!?!? Dat zal ik je vertellen…

Je wordt echt niet zomaar zo zwaar, en dat was nog niet eens mijn zwaarste, in het ziekenhuis heb ik wel eens de 178 voorbij zien komen. Ik vond dat altijd enorm confronterend, logisch ook, het is nogal een getal. Je denkt vaak “dit overkomt mij niet, ik laat het NIET zover komen” maar toch kan het gebeuren. In mijn geval had mijn gezondheid hier mee te maken, al weet ik dat pas een jaar.

Het begon al op de basisschool toen mijn moeder ging werken, er was toen soms na schooltijd even geen toezicht en kon ik de kelder induiken voor een zak chips. Ik blies dan weer lucht in de zak, met het idee dat het dan niemand zou opvallen dat ik er van gegeten had (seriously!?). Ik was niet echt dik, maar in vergelijking met leeftijdsgenootjes was ik wel vaak de zwaarste. En ja, vergelijken, dat doen we, al helemaal op die leeftijd. Ik werd in de loop der jaren steeds zwaarder en heb van alles geprobeerd, van een diëtiste tot shakes en van Sonja Bakker tot dieetpillen met groene thee (of zo iets). Niets hielp echt, en als het al hielp, dan was dat maar voor even. Ik werd er alleen maar heel onzeker van, het continu bezig zijn met mijn gewicht en het gevoel nooit goed genoeg te zijn daardoor. We leven nu eenmaal in een wereld waar veel focus ligt op uiterlijk vertoon en vooral op dun, dunner, dunst. Ik vind alle lichaamsvormen mooi hoor, zolang de man/vrouw maar zelf tevreden is, dat straal je namelijk uit, en uitstraling is zo belangrijk.

Toen ik 19 was (jeetje, alweer 8 jaar geleden!!) werd er een cyste ontdekt in mijn hoofd, niks ernstigs, zolang het maar niet groeit. De neuroloog sprak mij aan op mijn gewicht van 105 kilo, en dat zat mij zo dwars, dat ik begon met afvallen, al was het alleen maar om hem te laten zien dat ik wel degelijk af kon vallen. Ik viel in een half jaar af naar 81 kilo, mede door de medicatie destijds. Ik ben 1m76 lang dus dat vond ik prima, ik had maat 42. Helaas overleed in 2010 mijn allerliefste oma, ik kon niet dealen met het verdriet en heb er alles weer aan gegeten om maar afgeleid te zijn.

Vol goede moed ging ik studeren, logopedie, maar dat lukte niet. Ik ging werken maar helaas werd mijn contract niet verlengd door bezuinigingen (zo jammer, want het was een geweldige baan!) Ik ben weer gaan studeren, maar jammer genoeg moest ik met deze studie voortijdig stoppen omdat ik ziek werd.

En dan ga je het hele medische traject in. Ik bleek rond te lopen met een longontsteking en na veel onderzoeken kwam er ook de ziekte van pfeiffer uit. En dan ga je uitzieken, tenminste dat is het plan. Maar als je dan na 6 maanden nog ziek bent, dan klopt er iets niet. Toen ik er nog 2 longontstekingen, waarvan 1 zware dubbele met ziekenhuisopname, bij kreeg wist ik wel dat er hier toch wel wat mis moest zijn.

Terug bij de internist kreeg ik het advies om maar naar de 1e lijns GGZ te gaan, oftewel “het zit tussen je oren!” Aangezien mijn motivatie om beter te worden groter is dan mijn ego (je hebt op dat moment dan toch het vertrouwen dat de arts de juiste keuze maakt), ging ik naar de 1e lijns GGZ en ik denk echt dat iedereen daar wel baat bij kan hebben. Ik kreeg de verwijzing voor 2e lijns en uiteindelijk ging ik naar de gespecialiseerde GGZ, een eetstoorniskliniek. Er werd gedacht dat ik een eetstoornis had (en dat dacht ik zelf ook), want ja, ik had altijd honger, zat nooit vol en woog bijna 175 kilo. Omdat ik toch twijfelde, ben ik weer naar een nieuwe internist gegaan, na veel testen kwam ze tot de conclusie dat ik kerngezond was, ze noemde mij zelfs een medisch wonder, want met mijn gewicht.. en dan zo gezond, wauw!

Niks bleek minder waar. Ik ging naar de KNO arts omdat ik zelf (ja, na 2 internisten moest ik zelf nog zoeken naar een diagnose) op internet gelezen had over slaapapneu. En ja hoor, na het slaaponderzoek kwam er ernstige slaapapneu uit, gemiddeld 46 stops per uur. Oftewel, ik stop 46 keer per uur met ademen, voor minimaal 10 seconden per keer. De arts vertelde mij iets waardoor alle puzzelstukjes van mijn grote strijd tegen overgewicht op de plek vielen. Met ernstige apneu is het heel lastig om af te vallen! Sterker nog, je wordt alleen maar zwaarder. Dit heeft alles te maken met hormonen die het hongergevoel reguleren, die zijn helemaal van slag na zo’n ernstig slaaptekort. Ken je dat gevoel van honger na een nachtje doorhalen inclusief een kater? Nou, met slaapapneu heb je dat elke dag. En wat ga je dan eten, een appel of een vette hap? Juist, een vette hap. Je lichaam schreeuwt om energie. En dan stapelen de kilo’s zich wel op als je veel eet en niet beweegt. Na de diagnose kreeg ik meteen mijn slaapapparaat (CPAP) mee, en dan moet je dus slapen met een masker op, dat is best confronterend, maar ik heb er vanaf nacht 1 mee geslapen en ik zou echt niet meer zonder durven.

2 maanden later, in april 2017, ben ik begonnen met Weight Watchers. En wauw.. ik ben nog nooit zo’n geweldige manier van afvallen tegengekomen (en dat zegt wat).
Inmiddels is er al 25 kilo af, en omdat de foto’s op mijn blog zijn van toen ik 81 kilo woog (foei!) plaats ik bij dit bericht een recente foto (145 kilo)…. waar ik aan het eten ben.. typisch.

quicksquare_2018224202157992 (1)

Ook al sta ik hier best oké op, ik focus voornamelijk op mijn wallen onder mijn ogen en een loensend oog door de vermoeidheid. Maar goed, dit ben ik nu, en ja, it is what it is.

Met mijn gezondheid gaat het nog steeds niet helemaal lekker. Ik heb weer ziekte van pfeiffer en ook een ernstig vitamine D tekort en een laag normaal waarde van vitamine B12, maar ik ben druk bezig dat aan te vullen. Dinsdag heb ik de intake voor mijn revalidatie, ik ben daar erg benieuwd naar, allemaal heel spannend en ik houd jullie daar zeker van op de hoogte :)! Ik vind het zo spannend wat ik daar ga horen en wat de plannen zijn en kan niet wachten om ermee te beginnen (ook al weet ik dus nog niet waarmee haha). Bedankt voor het lezen, ik vind het confronterend maar tegelijkertijd geweldig om dit allemaal op te schrijven. Tot de volgende blog :)!

XXX,

Marissa

Ben je benieuwd geworden naar Weight Watchers? Volg mij dan snel want de volgende blog zal hierover gaan. 

22 reacties op ‘Honderd-vier-en-zeventig–punt-één kilo

  1. Zo knap dat je jouw verhaal deelt er zullen veel mensen door gemotiveerd worden. De zoektocht naar hetgeen je mankeert is zo herkenbaar. Jij gaat er wel komen meis, echt. Ik vind je een mooie en leuke meid op deze foto, niets mis mee. Ik hoop dat het revalidatie traject je veel zal opleveren.

    Liefs,
    Marga

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een verhaal! Zeer vervelend dat je zelf op onderzoek uit moet omdat dokters je van kastje naar muur sturen. Gelukkig ben je erachter! En is slaapapneu te verhelpen? Of moet je nu altijd met dat ding slapen?
    Lieve groetjes mede ww-er 😉🌸

    Liked by 1 persoon

  3. Spannend, dinsdag. Maar ook iets waar je lang naar hebt uit gekeken. Lukt t nog om elke dag even uit je huis te gaan? Ookal is t maar achter t huis, even frisse lucht snuiven. Xx voor morgen en hou ons op de hoogte

    Liked by 1 persoon

    1. Nee helaas niet. En de plannen zijn alweer gewijzigd. Heb enorme keelpijn en ben verkouden.. juist omdat ik vrijdag buiten ben geweest in deze koude (Ja zo slecht is mijn weerstand) afspraak staat nu voor 12 maart =(. Is niet anders.. mja binnen blijven is wel nu beter. Xxx

      Like

  4. Hier een mede-apneuer. Ook ik heb jarenlang met de kilo’s geworsteld. Plus allerlei andere gezondheidsklachten. En ik heb er ook zelf achteraan gemoeten om een diagnose te krijgen. Met al mijn klachten , die typisch apneugerelateerd zijn kwamen de medici niet op het idee van apneu. Sinds eind oktober ben ik aan de cpap.
    30 december aan ww-online begonnen. Ik ben nu 5 kilo kwijt.
    Ik vind je superdapper om hier je verhaal te doen.
    Het gaat je lukken !!

    Groetjes Ine

    Liked by 1 persoon

    1. Het blijft gek he, dat ze daar niet op komen om dat te gaan testen. Werd mij ook wel gezegd later dat het vaak wordt gemist. Hoe gaat het nu met je? Wat goed dat je al 5 kilo kwijt bent =)! Dankjewel =)

      Like

      1. Ik voel me lichamelijk al wat beter. Minder intens moe. Vorige week bloeddrukcontrole gehad. Dat was een van de symptomen die was, ondanks medicatie niet onder controle te krijgen. En die was nu, voor het eerst sinds jaren , normaal. Wel nog met medicatie, maar toch. Verder waren de nuchtere suikerwaarden goed. Die waren ook verhoogd en terwijl ik steeds maar zei: ” ik heb geen suiker, want de waarden overdag zijn gewoon goed.” werd daar ook niet naar geluisterd.
        Wat ook heel fijn is: ik hoef nog maar 1 keer per nacht te gaan plassen. Voorheen was dat 5 á 6 keer.
        Het slapen met de neusdoppen gaat prima . Ik wil ook niet eens meer zonder slapen. Wel wisselen de AHI waarden nog sterk hoor. De ene keer een AHI van 4 een volgend keer kunnen het er zomaar weer 18 zijn. Ben nog steeds aan het rommelen met kussens, want ik denk dat het ook met de slaaphouding te maken heeft.
        Hoe gaat het met jouw cpap gebruik. Ik heb een Philips dreamstation trouwens.

        Liked by 1 persoon

      2. Fijn dat je je al weer wat beter voelt en dat bepaalde klachten al een stuk minder zijn geworden :)! Ah, misschien eens kijken naar de luchtdruk? Ik slaap met een full face mask met een druk van 9. Mijn AHI zit bijna altijd onder de 1 🙂 Hier gaat het dus goed met de CPAP, de arts is zeer tevreden. Ik slaap ook met de philips 🙂 Succes :)!

        Like

  5. Ontzettend knap om het hier zo ‘bloot’ neer te zetten. Ik hoop voor jou dat alle dingen die je nu krijgt, je helpen om er een stuk gezonder van te worden.☺ ik heb een lichte apneu en ook een masker geprobeerd nou na 3mnnd besloten dat dit voor mij niet werkt…ik irriteerde me er enorm aan. Gooide m ook vaak snachts af. Soms denk ik wel eens ms toch weer eens proberen maar ik heb het idee dat nu ik b12 injecties krijg ik ook al een stuk frisser wakker wordt. En ww is erg fijn.

    Liked by 1 persoon

    1. Dankjewel =)
      Is een beugel voor jou misschien een optie? Dit zou je eens kunnen bespreken met de arts. Ik gooide het masker in het begin ook af en nu plak ik hem vast met leukosilk =p. Zou het echt nog een kans geven =)

      Like

  6. Heel mooi beschreven je ervaringen en je verhaal. Je lijkt me een bijzonder mens, zo kom je over. Super knap dat er al 25 kilo af is. En die foto van jou is heel erg leuk. Dat je loenst valt mijn inziens niet eens op. Ga zo door lieve meid en sterkte en beterchap met al je kwalen! Liefs, Mentje. p.s. Ik volg je terug! 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. He wat leuk =)! En bedankt voor je lieve woorden. Ja grappig he, hoe we vaak dingen van onszelf niet mooi vinden die een ander niet eens ziet (of niet op let). Dankjewel 😘

      Liked by 1 persoon

  7. Wat ben jij een ontzettend moedige vrouw om dit verhaal te delen. Mensen die jouw verhaal niet kennen zullen ongetwijfeld anders op je reageren. Ik ben blij dat ik je blog mag volgen en wens je alle moed en kracht toe die nodig is om door te zetten. Het schrijven en de reacties op je blog zullen daar zeker bij helpen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s